WAKKER WORDEN
Mei 2015 , het licht ging ineens uit bij mij. Mijn lijf liet me in de steek, was wat ik geloofde! Ik had allerlei hele nare onverklaarbare lichamelijke klachten, had veel strijd met mijn dochter, voelde me vaak opgejaagd, soms was ik erg emotioneel, bij tijden voelde ik me ontzettend mat en afgevlakt. En op een dag kon ik niet meer. Ik kon het niet meer opbrengen om door te gaan.
Ik was boos op mijn lijf, het werkte niet mee. Gewoon doorgaan was wat ik wilde. Ik had alles: een top vent (mijn rots in de branding), twee prachtige kinderen, fijne mensen om me heen, een baan als rechercheur waar het ook allemaal goed liep. En ik was niet gelukkig! Verdomme wat was ik boos en voelde ik me onmachtig. Waarom lukte het mij niet om te genieten van het leven? Om te LEVEN?
Onderzoeken in het reguliere circuit leverden niets concreets op. Uiteindelijk kwam ik in contact met een bijzondere man, die mij een spiegel voorhield en mij vertelde: “Je bent volledig op. Je hebt heel veel onverwerkt verdriet in je. Dat wat je doet past jou helemaal niet. Er schuilt een prachtige, vrolijke, dominante vrouw in jou. Wat ik nu zie, is een schim van haar!”
Zijn woorden raakte me diep. Inderdaad: Ik herinnerde mij een tijd waarin ik heel vrolijk was, fladderde en vrijheid ervaarde! Waar was die leuke vrolijkerd? En hoelang was ik haar al kwijt? Mijn conclusie: Al heel erg lang.
Zou er dan nog zoveel verdriet in mij zitten? Wat er was gebeurd viel toch allemaal wel mee? Iedereen maakt vervelende dingen mee in zijn leven, toch? De eet- en spraakproblemen waarmee ik al van jongs af kampte had ik toch grotendeels overwonnen? Het leven is vaak niet gemakkelijk, maar ik kan daar goed mee dealen!?
En wat als ik het toch aan zou durven kijken?
En daar begon zich langzaam het pad te vormen naar weer LEVEN. Het begon bij de inzichten. Bij het herkennen en erkennen van mijn overlevingsstrategieën. Die er zijn om mij te beschermen en op een gegeven moment niet meer helpend zijn, omdat zij mij verhinderen om te VOELEN. Voelen wie ik ben, waar ik voor sta, waar ik blij van word, waar ik van ga dansen. En dat voelen dat zit niet in mijn hoofd. Dat zit in mijn LICHAAM, mijn lijf.
Ik mocht van mijn hoofd naar mijn lijf gaan. Daarin zat ook het verdriet opgeslagen. Zelden had ik daar naar “geluisterd”. Hierdoor nam ik beslissingen vanuit mijn hoofd en niet vanuit mijn hart. Beslissingen die niet resoneerden met wie ik in de kern ben. Ik leefde om te overleven.
En ik ben gaan luisteren en gaan voelen. En wat kwam er ontzettend veel los! Ik begreep toen ook waarom er overlevingsstrategieën worden gecreëerd. Ik leerde dat emotionele, mentale en energetische blokkades mijn gezondheid negatief beïnvloedden. De pijn en het verdriet doorvoelen was intens. De ruimte in mezelf, de liefde en vrijheid die ik echter mede hierdoor ben gaan ervaren, is onbeschrijflijk groot.
Mijn lichamelijke klachten verdwenen geleidelijk.
NEE mijn lichaam liet mij zoveel jaar geleden niet in de steek. Het wilde mij laten zien dat ik ver van mijn pad was afgeweken. Mijn unieke pad.
Mijn boodschap voor jou:
“Your body is precious. It’s your vehicle for awakening. Treat it with care.” -Buddha-

Plaats een reactie